sobota, 26 października 2013

Radkowskie Skały

Radkowskie Skały

Radkowskie Skały to położony na południe od Radkowa kompleks skalny, wznoszący się na wysokość 600 m n.p.m. , w południowo-wschodniej części Gór Stołowych. Tworzy go wiele piaskowych, wymyślnie wyrzeźbionych przez erozję baszt, filarów, murów i labiryntów.

Ukryte w gęstym i malowniczym lesie tworzą niesamowitą aurę. Spacer między nimi to prawdziwy relaks.

Ciekawym może być jak rośliny próbują się wkomponowywać w ogromne skalne ściany.

Bloki skalne miewają niejednokrotnie wysokość kilkudziesięciu metrów.

Skalne mury,baszty,labirynty, ciekawe miejsce.

Niektóre ze struktur miewają, no cóż, nieco charakterystyczny wygląd :)

Więcej zdjęć: https://plus.google.com/u/0/photos/108677385925297275633/albums/5939089732162503345

piątek, 25 października 2013

Jökulsárlón

Jökulsárlón

Jökulsárlón - (Lodowa Laguna) jest dużym jeziorem polodowcowym znajdującym się w południowo-wschodniej Islandii, na granicy Parku Narodowego Vatnajökull.

W oddali jęzor lodowca Breiðamerkurjökull

Jezioro powstało na skutek cofania się części lodowca Vatnajökull - Breiðamerkurjökull od brzegów Oceanu Atlantyckiego. Ze źródeł historycznych cofanie się lodowca rozpoczęło się w latach 1934-35, obecnie jest oddalone od oceanu około 1,5 km.

Obecnie stało się najgłębszym jeziorem w Islandii. Między lustrem wody a dnem jest 248 m.

Jezioro jest uważane za jeden z cudów Islandii.

Błękitne zwały lodu wynurzające się ze spokojnej laguny, niejednokrotnie kilkunastometrowej wysokości, przy zachodzącym słońcu robią niesamowite wrażenie.

Miejsce to upodobały sobie foki, licznie tu występujące.

Więcej zdjęć: https://plus.google.com/u/0/photos/108677385925297275633/albums/5931270757741227297

sobota, 5 października 2013

Rauðfossar

Czerwonawy odcień nadaje wodospadowi czerwona lawa

Rauðfossar

Rauðfossar - Czerwony Wodospad, i jak sama nazwa wskazuje jego barwa wpada w czerwień dzięki odcieniowi lawy po którym spływa.

Znajduje się na centralnej wyżynie i paśmie Rauðfossafjöll, jadąc drogą F225 w kierunku Landmannalaugar. Wodospad leży nieco na uboczu, więc łatwo go minąć. Jest widoczny z drogi, ale łatwo go przegapić, tym bardziej że nie jest zaznaczony w przewodnikach i na większości map. Trzeba zatem kierować się wg znaku na Krakatindur, gdzie dojeżdża się do niewielkiego parkingu, i starą drogą pieszo dalej nasłuchując wodospad.

Dojście do wodospadu nie należy do najtrudniejszych, choć czasochłonnych, a niestety z braku właśnie czasu mogłem jedynie nieznacznie się do niego zbliżyć, czego żałuję. Niemniej jest godny polecenia.

środa, 4 września 2013

Roques de Garcia

Roques de Garcia

Roques de Garcia - to niezwykle malownicza i ciekawa formacja skalna znajdująca się nieopodal (około 5 km) od podnóża wulkanu El Teide, w kalderze Las Cańadas na Teneryfie.

Ciągnie się na długości niemal 2 km dzieląc kalderę na dwie części - zachodnią i wschodnią

Powstały na skutek osadzania się osadów wulkanicznych i lawy, jak również okruchów osadowych, takich jak brekcje, piaskowce i konglomeraty.

Roque Cinchado

Najsłynniejszą skałą tego kompleksu, jest Roque Cinchado, które dorobiło się swego wizerunku na jednym z banknotów hiszpańskich. Jednocześnie jest symbolem Teneryfy.

poniedziałek, 2 września 2013

Pico del Teide - Piekielna góra

Pico Viejo (3134 m n.p.m.; po lewej) i Pico del Teide (3718 m n.p.m.; po prawej)

El Teide

Pico del Teide (Piekielna Góra) - najwyższa hiszpańska góra znajdująca się do należących do nich Wyspach Kanaryjskich mająca 3718m n.p.m. Jednocześnie jest najwyższą górą znajdującą się na wyspach atlantyckich, i trzecim co do wysokości wulkanem świata licząc od dna oceanicznego ( od dna około 7500m wysokości)

Cała kaldera Las Cañadas pokryta jest śladami działalności wulkanicznej

El Teide znajduje się w kalderze Las Cañadas rozciągającej się 16 km ze wschodu na zachód, i 9 km z północy na południe. Wysokość ścian kaldery dochodzi do ponad 2000 m n.p.m.

Ostatnie 160m do szczytu jest ścisłym rezerwatem. Na jego wierzchołek może wejść tylko 200 osób dziennie ze specjalnymi zezwoleniami.

Wulkan uznawany jest za "czynny" i w/g prowadzonych pomiarów nadal rośnie ( pod koniec XX w. jego wysokość wynosiła 3715m n.p.m, ostatnie badania wykazały wysokość 3718m, n.p.m.) Ostatni wybuch nastąpił w 1909 roku.

Ogromne obsydianowe kule.

Teren ukształtowany jest przez działalność wulkanu – pokrywają go bazaltowe, pumeksowe i obsydianowe formacje skalne, a przez całą długość zbocza wulkanicznego stożka ciągną się zastygłe strumienie lawy.