sobota, 9 marca 2013

Katla

Katla - niestety lekko w chmurach i nieco daleko.

Katla


  Katla (Kotły) - 1512 m n.p.m. , jeden z najbardziej znanych i groźniejszych islandzkich wulkanów. Ostatnia większa erupcja miała miejsce w 1918 roku, choć zdarzają się częściej przetopienia lodowca pokrywającego krater i  związane z tym powodzie.

Może jeszcze będzie okazja podejść nieco bliżej, i dokładniejsze jej spenetrowanie...

czwartek, 7 marca 2013

Seltun; cz.II



Seltun


Seltun - miejsce bogate w gorące błota o przeróżnej aktywności i barwie. Jedno z głównych atrakcji niedaleko Hafnarfiordur i Rejkiaviku.







poniedziałek, 4 marca 2013

Islandzka flora; cz.II


    Pomimo dość ostrego klimatu, pustynnego i skalistego terenu, czasem wrogiego i ponurego otoczenia, zdarza się iż natura zaskakuje nas miłym, kolorowym akcentem ...






cdn ...

piątek, 1 marca 2013

Heimaey: Eldfell - Góra Ognia; cz.II

Górujące nad miastem od wschodniej jego strony dwa stożki wulkaniczne - Eldfell (po lewej) i Helgafell (po prawej)
 
Heimaey


   Na początku 1973 roku na głównej wyspie archipelagu Vestmannaeyjar - Heimaey, miała miejsce niespodziewana erupcja wulkaniczna.
21 stycznia 1973 roku w okolicach Heimaey odnotowano słabe wstrząsy sejsmiczne, które zbagatelizowano gdyż trzęsienia ziemi w tym rejonie nie są czymś niezwykłym. Choć występowały przez następne dwa dni słabnąc i wydłużając odstępy między sobą nie zapowiadały tego, co miało nastąpić 23 stycznia.

U stóp wulkanu Helgafell widoczne jeszcze pozostałości szczeliny która zainicjowała wydarzenia na Heimaey.
    Około godziny 1:55 na wschodnim zboczu wulkanu Helgafell niemal dosłownie otworzyła się ziemia. Z prawie półtora kilometrowej szczeliny zaczęła tryskać lawa. Po niedługim czasie szczelina wydłużyła się do 2 km, jak również nastąpiła aktywność podmorska na północnym i południowym krańcu szczeliny. Szacowana długość pęknięcia wynosi około 3 km.

Eldfell z najwyższą swoją częścią


   Na całej długości szczeliny tryskały widowiskowe fontanny lawy. Szacuje się ze w ciągu pierwszych dni erupcji  na powierzchnię wydostawało się do 100 m sześciennych na sekundę lawy i materiału piroklastycznego.
Kilka godzin po erupcji najaktywniejsza część szczeliny znajdowała się około 800 m od wulkanu Helgafell, gdzie zaczął rosnąć stożek.

Krater wulkanu Eldfell; widoczny brak części jego ściany.
    Na początku marca odłamała się jedna ze ścian wulkanu, i niesiona na lawie zmierzała w kierunku wyjścia z portu. Bryłę tą nazwano Flakkarinn (Wędrowiec). Ostatecznie po swoim rozpadzie na dwie części i przemierzeniu jeszcze pewnej odległości, osiały około 100 m od portu.


Od końca erupcji, gdzie wulkan osiągał około 220 m, osiadł około 20 na skutek erozji spowodowanej wiatrem, osunięć i kompresji wulkanicznego materiału.

Wulkan nadal żyje.

Siarka na szczycie i mchem pokryta lawa zmierzająca w kierunku portu  w oddali.
 











   Podczas erupcji podjęto heroiczną walkę z lawą by ta nie spowodowała zalania portu blokując w ten sposób miasto, port i cały przemysł połowowy. Przez wiele tygodni schładzano lawę morską wodą.




    Mimo upływu lat podłoże na wulkanie jest ciepłe, a z wielu miejsc wydobywają się opary gazów.


Nowy skrawek lądu stworzony przez Eldfell
   Całkowitą ilość wyrzuconej lawy i materiału piroklastycznego podczas pięciomiesięcznej aktywności oszacowano na 0,25 kilometra sześciennego. W wyniku tego powierzchnia wyspy zwiększyła się o około 2,5 km², co stanowi wzrost o około 20% względem dawnej powierzchni.


więcej wiadomości:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Eldfell

środa, 27 lutego 2013

Lagopus muta - Pardwa górska

Pardwy górskie w zinowym otoczeniu.

 Pardwa górska


   Lagopus muta (Pardwa górska) - nieduży ptak z rodziny kurowatych , zamieszkujący północną Europę (Skandynawia, Szkocja , Islandia).



    Zimą jej upierzenie jest śnieżnobiałe,z czarną smugą wokół oka i czarnym ogonem i białymi skrzydłami, co na otwartej przestrzeni świetnie ją maskuje.











    Latem upierzenie samców na grzbiecie i piersiach jest szarobrunatne lub szaro-czarne. Samica w żółtobrązowy marmurek.

Zdjęcie wykonano wiosną ( maj ). Widać u samicy już początki ubarwienia letniego, u samca jeszcze ubarwienie zimowe.
    Na Islandii pardwa jest cenionym , tradycyjnym mięsem podawanym podczas uroczystych posiłków. Jest ptakiem łownym. W latach 2003-2004  ze względu na małą ich populację zakazano polowań , jednak w 2005 kiedy ich liczebność wzrosła zezwolono na ograniczone , tylko na użytek własny polowania.


Svinafellsjökull

Lodowce Skaftafellsjökull (po lewej) i Svinafellsjökull (po prawej)

    Svinafellsjökull - lodowiec znajdujący się w południowej Islandii, przynależący do lodowca Öraefajökull który jest z kolei częścią największego europejskiego lodowca - Vatnajökull. Wraz z pobliskim lodowcem Skaftafellsjökull leży w obrębie Narodowego Parku Vatnajökull. Krajobraz otaczający lodowce przypomina krajobraz alpejski, z tą różnicą że ten powstał w kilka tysięcy lat pod wpływem działań wulkanów. Pobliski teren jest bardzo aktywny wulkanicznie. Piaskowe nieużytki są efektem przechodzenia powodzi wywołanych topieniem się lodowców Skeiðarájökull i Skaftafellsjökull na skutek uaktywnień podlodowcowych wulkanów.

Svinafellsjökull; Islandia

  Svinafellsjökull

Spływający jęzor lodowca poprzecinany jest wielometrowymi szczelinami. W tle góra Skarðatindur.

Mimo późnej pory kiedy wykonywane były zdjęcia, doskonale widać błękitny, charakterystyczny dla tego lodowca kolor.


Materiał wulkaniczny oraz gruz z pobliskich gór zbierany jest  przez lodowiec i niesiony kilka kilometrów aż do małego jeziora, gdzie jęzor kończy swój żywot.


Błękit i czerń ...

Wyraźny stopień po którym lodowiec schodzi w dolinę. Powyżej jest lodowiec Öraefajökull.

Wyraźnie widać jak mozolną pracę wykonuje lód ścierając twarde wulkaniczne skały.

Pył wulkaniczny, materiał piroklastyczny, gruz, głazy ...


poniedziałek, 25 lutego 2013

Gjáin


   Gjáin ( Jar ) - leżąca w pustynnej dolinie Þjórsárdalur oaza pełna wodospadów i bujnej roślinności. Znajduje się w południowej Islandii, w bezpośrednim sąsiedztwie  Burfell i niedalekiej Hekli.


Gjáin;Islandia


Pustynna okolica stworzona przez wielokrotne erupcje wulkanu Hekla powodują, iż oaza  Gjáin jest niemal magiczna.

Latem jest to urokliwe miejsce, ale nie ma chyba piękniejszej pory roku niż jesień...

Przebywając tu ma się wrażenie że woda wypływa zewsząd.


Struktura skał - kolumny bazaltowe - oraz liczne jaskinie ( wewnątrz znajdują się zasypane tunele lawowe) świadczy o burzliwych wulkanicznych dziejach tych okolic.


Najwyższy z wodospadów w oazie Gjáin.

Skala przypominająca głowę z Wysp Wielkanocnych...

Gjáin, po lewej stronie widoczny częściowo wodospad Gjarfoss.